*व-हाडी कविता*
*कास्तकरी*
राब राब राबतोया
महा कास्तकरी बाप
कोरडे नक्षत्र सोबतीला
लागे चालताना धाप....✒
पाण्यानं दिलं दगा
जगायाचा झाले वांदा
आभायाला पडली ठिगय
सवस्त झाला कांदा....✒
कास्तक-याचं जीनं
यंदा महाग होवून राह्यले
वा-यावरच्या वरातीचं घोडं
गंगेतच न्हावून राह्यले...✒
कास्तकरयाले भौ
कायचे दिन अच्छे आले
दुष्काळ अनं महागाईनं
जीव मेताकुटीले आले.....✒
कुठंवर कंबर कसायचं ?
कुठंवर बळंच उसनं अवसान आणायचं
कास्तक-याच्या नशिबाचं भोग
सांगा कुठवर भोगायचं....✒
नशिबाले दोष देत
जगलं कास्तकरयाचं जीवन
उघड्या डोळ्यांनी बघतायेत
कास्तकरयाचं मरण....✒
कास्तक-याच्या बाईचा
डोईवर पदर फाटका
कास्तकरयायचं जीवन बघा
लागुन राहील जीवाले चुटका...✒
*©कवयित्री-मिनाक्षी पांडुरंग नागराळे*
*ता.जि.वाशिम*
✍✍✍✍✍✍✍
No comments:
Post a Comment