http://meenakshee1412.blogspot.com: एका विषाणूने काय शिकवलं?

Sunday, 24 May 2020

एका विषाणूने काय शिकवलं?

http://meenaksheenagrale1412.blogspot.com

उपक्रमशिल व तंत्रस्नेही आदर्श शिक्षिका.. नवनवीन शिकायला आणि शिकवायला आवडतं. स्वराज्याचे मावळे,चिमणी पाखरं,उमलती फुले, समकालीन समिक्षा अशी चार ग्रंथ प्रकाशित झाले आहेत....

No comments:

९५ व्या अखिल भारतीय साहित्य संमेलनातील कवी कट्ट्यावर मिनाक्षी नागराळे यांच्या कवितेची निवड

माझ्या शाळेची यशोगाथा

*लोकसहभागातून बदलले माझ्या शाळेचा कायापालट

शाळा हा समाजविकासाचा पाया आहे...ज्या गावात दर्जेदार शिक्षण मिळते त्या गावच्या विद्यार्थ्यांचा,पर्यायाने गावचा विकास होतो.त्यासाठी गावातील शाळा सुसज्ज करण्यासाठी गावातील लोकांचा सहभाग असणे फार महत्वाचे आहे. मी यावर्षी 2019 मध्ये जिल्हांतर्गत बदलीने जिल्हा परिषद शाळा कोकलगाव येथे रुजू झाली. मी रुजू झाल्यानंतर शाळा पाहिली तर ब्रिटीशकालीन शाळा होती अगदी कौलारू पत्रे आणि या शाळेची स्थापना व बांधकाम सन १९४३ चे फार जुने होतं. भिंतींना भेगा पडलेल्या कवलाची लाकडं तुटलेली, आणि आजपर्यंत कितीतरी पिढ्या शिकून पुढे गेलेल्या परंतु गावातील लोकांचं पुरेसं लक्ष शाळेकडे नव्हतं ना रंगरंगोटी होती न काही भौतिक सुविधा मला सुरुवातीला रुजू झाल्यानंतर वाटलं या शाळेतून पळून जावं. पण मी माझ्या मनाला समजावलं आणि पुन्हा नव्याने उभारी घेण्याचं जिद्दीने उभं राहण्याचं ठरवलं.

15 ऑगस्ट ला गावातील लोकांना आवाहन केलं की आपण शाळेचा कायापालट करू शकतो जे गाव करी ते राव न करी या म्हणीप्रमाणे त्यांना शाळेचे महत्त्व आणि गावातील गावकरी काय करू शकतात याचं एक उदाहरण देऊन महत्त्व पटवून सांगितलं आणि अगदी त्याचक्षणी गावातील लोकांनी दहा हजार रुपये लोकवर्गणी जमा केली. लोकांचं मत परिवर्तन करणं हे फार गरजेचं होतं आणि नेमकं मी तेच केलं. हळूहळू पालकांना विश्वास वाटायला लागला आणि गावातील लोक मदतीसाठी पुढे येऊ लागले..

"एक हात मदतीचा

होईल विकास शाळेचा"

हे वाक्य माझ्या शाळेचे ब्रिज करून ठेवलं आणि बघता बघता माझ्या शाळेच्या रंगरंगोटी साठी गावातून तब्बल ८० हजार रुपये जमा झाले.यामध्ये जिल्हा परिषद शाळेमधून शिकून जी मुलं आज सर्विस ला लागलेली आहेत. अशा मुलांचा शोध घेतला आणि त्यांना शाळेचे महत्त्व सांगितले नोकरीवर लागलेली सर्व मुले फुल ना फुलाची पाकळी म्हणून शाळेसाठी मदत करू लागली.आणि बघता बघता सहा महिन्यांमध्ये शाळेचा कायापालट केला.

सुरुवातीला नारायण काळबांडे या माजी विद्यार्थ्यांनी पाचशे रुपयेची झाडे आणून शाळेसाठी भेट दिली. आणि ती मेहंदी चे झाड शाळेच्या चारी बाजूनं लावण्यात आली त्याचा फोटो गावच्या समूहावर टाकण्यात आला. त्याच्यापासून अनेकांना प्रेरणा मिळाली आणि अवघ्या दोन दिवसातच गावचे सरपंच सौ.पार्वती काळबांडे ताईंनी माझी भेट घेतली आणि माझ्याकडून तुम्हाला काय हवे आहे असे विचारलं त्यानंतर मी त्यांना सांगितलं की माझ्या शाळेतील विद्यार्थ्यांना आय कार्ड करायचे आहे. तेव्हा त्यांनी लगेचच शाळेतील विद्यार्थ्यांना आय कार्ड साठी ३५०० रुपयेची मदत केली. यांचाही फोटो गावच्या समूहावर शेअर केला. ते पाहून गावातील दुसऱ्या नागरिकाला हुरूप आला आणि रिक्षाचालक उद्धव काळबांडे यांनी शाळेकडे धाव घेतली आणि परत मला प्रश्न विचारला की माझ्या कडून काय हवे आहे? त्यावर मी त्यांना उत्तर दिलं की आमच्या शाळेतील विद्यार्थ्यांना टाय द्या आणि लगेच त्याच दिवशी सर्व विद्यार्थ्यांना १००० रुपयाचे टाय भेट म्हणून दिले. यांचाही फोटो गावच्या समोर शेअर करण्यात आला. लगेच गावातील शिक्षक विजय काळबांडे यांनी शाळेतील विद्यार्थ्यांना पाच हजार रुपयाची शूज व सॉक्स भेट दिले.... त्याचाही फोटो समूहावर शेअर करण्यात आला. आजपर्यंत शाळेच्या भिंतीच्या विटा दिसत होत्या. त्या भिंतींना वाळू सिमेंट आणून प्लास्टर करून घेतलं त्यावर दोन तीन हात कलरचे मारून अगदी बोलकी,रंगरंगोटी चित्र काढून शाळेचे रूप पालटून टाकलं. प्रत्येकाला शाळा हवीहवीशी वाटू लागली. प्रत्येकाचं लक्ष वेधून घेऊ लागली. गावकऱ्यांना शाळेविषयी आत्मीयता ओढ लागली होती... कोकलगाव ची शाळा खूप छान झाली ही बातमी सगळ्या गावात पोहोचली. शेजारच्या इतर गावांमध्ये सुद्धा पोहचली.मदतीचा ओघ वाढू लागला आणि कोकलगाव मधील स्वामी विवेकानंद विद्यालयाचे सचिव श्री प्रल्हादराव काळबांडे यांनी जिल्हा परिषद शाळेतील विद्यार्थ्यांना 40 हजाराची घसरगुंडी भेट दिली. विद्यार्थ्यांच्या आनंदाला पारावार उरला नाही. शाळा आतून-बाहेरून सजू लागली खूप बोलकी होऊ लागली.. याचा फोटो गावच्या समूहावर शेअर केले आणि गावातील बचत गटाच्या महिलांनी सुद्धा शाळेला मदत करायला सुरुवात केली काही माता-भगिनी ने शाळेसाठी शंभर रुपयापासून मदत करायला सुरुवात केली. बचत गटाच्या सौ वंदना काळबांडे यांनी एका वर्षात शाळेला दोन फोटो आणि एक मोठी कचराकुंडी,झाडू भेट म्हणून दिली....

आज कोकलगाव शाळा जर कोणी पाहिली तर कोणाला खरच वाटणार नाही की ही मोडकळीस आलेली जुनी इमारत आहे. प्रत्येक पालकांचा ओढा प्रत्येक विद्यार्थ्यांचा ओढा शाळेकडून वाढलेला आहे. विद्यार्थ्यांना शाळा खूप आवडायला लागली आहे.विद्यार्थी स्वतः होऊन प्रत्येक झाडाला पाणी घालतात. स्वच्छता ठेवतात आणि झाडांची काळजी सुद्धा घेतात... या लॉकडाऊन च्या काळामध्ये सुद्धा शाळेची आतमध्ये रंगरंगोटी सुरूच आहे. आठ ते दहा महिन्यांमध्ये संपूर्ण शाळा चित्ररूप होऊन अगदी नवीन इमारत बांधल्यासारखी वाटत आहे.त्यात शाळेमध्ये वेगवेगळे नवनवीन उपक्रम घेऊन शाळेची गुणवत्ता खूप सुधारली.lfw या इंग्रजी उपक्रमांमध्ये कोकलगाव जिल्हापरिषदेच्या शाळेच्या विद्यार्थ्यांनी राज्यस्तरीय दोन वेळा स्पर्धा जिंकून तब्बल ५००० रुपयांचे पुस्तके जिंकलेली आहेत.

यासाठी तंत्रस्नेही उपक्रमशील शिक्षिका मीनाक्षी नागराळे मॅडम यांनी पुढाकार घेऊन गावातील लोकांचा सहभाग घेऊन त्यांचे मतपरिवर्तन करून शाळेचा कायापालट केलेला आहे.त्यांना साथ देणारे त्यांचे मुख्याध्यापक वाकुडकर सर्व भारत गोटे सर यांचे सुद्धा मोलाची साथ लाभली आहे सर्व गावकऱ्यांना खूप आनंद झाला आहे आणि सर्वत्र शाळेचे कौतुक होत आहे.

शिक्षिका/लेखिका:-

कु.मिनाक्षी पांडुरंग नागराळे वाशिम

जि.प.प्राथ.शाळा कोकलगाव

ता.जि.वाशिम

पिन ४४४५०५

मो.9767663257

http://meenakshee1412.blogspot.com

माझा परिचय

Sunday, 24 May 2020

एका विषाणूने काय शिकवलं?

No comments:

Post a Comment

"चि

"चिमणी पाखरं" या शैक्षणिक साहित्यीक ब्लॉगवर आपले सहर्ष स्वागत आहे.

Advertisement

अ ते च पर्यंत च्या अक्षरापासूनचे व्हिडिओ