*स्पर्धेसाठी*
*विषय-स्त्रीशक्ती जागर जाणिवांचा*
*मुक्तछंद*
होय मीच स्त्री जी पडद्याआडून पदरेच्या आड अबलापणाच सावट धरून बसलेली..
नव्हीच एवढी हिंमत माझ्यात म्हणून सारं सारं उघड्या डोळ्यांनी पहात राहिलेली...
सासू सास-याचा मार आणि गलिच्छ शिव्यांचा भडीमार सोसत आलेली...
डोळ्यांतले अश्रू पदराने दारामागे पुसत धुमसत असलेली...✒
पण ....बस्स
आता मी तसलं काहीच करत बसणार नाही
आणि उघड्या डोळ्यांनी अन्याय सहनही
करत बसणार नाही....
मी सावित्रीची लेक...आता अन्याय सहन करणार नाही..
आणि जिद्दीला पेटून चार भिंती फक्त चुल आणि मुल ही व्याख्याच बदलून टाकणारी...✒
मी सावित्रीच्या ज्ञानाबिंदूचे अमृत पिऊन
आकाश कवेत घेणारी...
मुक्ता साळवे सारखी शिकून स्वचं अस्तित्व जपत जपत स्वावलंबी बननारी...
बंदने माझी मीच मुक्त करून दाही दिशा
उड्डाण करणारी....✒
अत्याचार,अन्यायाला अजिबात थारा न देणारी जशी माॅ जिजाऊ होती...
तिचेच आदर्श जपत काळासोबत,विज्ञानाचा
हातात हात घालून चालणारी....
देवभोळी मी नव्हतीच खरी पण मला
त्यात ही लोटलं जायचं....
स्वतःसाठी नव्हे पण मला ते इतरांसाठी करावं
लागायचं....✒
पण माझी श्रद्धा खरी आहे...आणि ती मीही
मनापासून जपणारी ....
पण खरा आणि खोटा...साधू आणि ढोंगी यातला फरक समजून घेत चालणारी....
सोडून दिलीत सारी बंधने आणि तोडून दिलेत
सारे मानवाने निर्माण केलेले पाश...
आज मीच मोकळे केलंत माझ्याचसाठी हे
सुंदर,मोकळे आकाश...✒
मासिकपाळी ती तर नैसर्गिक कृती
पण तिलाही मंदीर प्रवेश नाकारणारी
पण पाहिलं का कोणी खरंच तीचं
निर्मळ मन गंगेसारखी पवित्र असणारी...
जो पुरूष निर्मितीची खाण स्त्री देवाचं खरं
दर्शन म्हणजे स्त्री असणारी....✒
जिच्या कुशीत राहतो जीव नऊ महिने
नऊ दिवस...घेतलास श्वास गर्भात
तरीही स्वहित सतत जपणारी...
वासनांध नजरेचा नजरा चुकवणारी...
स्वतःला स्वतःचं अस्तित्व दाखवून देणारी...✒
*कवयित्री-मिनाक्षी पांडुरंग नागराळे*
*ता.जि.वाशिम*
