शिव दत्ता चव्हाण यांनी ५० इंग्रजी शब्द तोंडपाठ करून सांगितल्याबद्दल हार्दिक अभिनंदन...

शिव दत्ता चव्हाण यांनी ५० इंग्रजी शब्द तोंडपाठ करून सांगितल्याबद्दल हार्दिक अभिनंदन...

मिनूच्या कविता...: शहाणपण थोडे जप पुन्हा

मिनूच्या कविता...: शहाणपण थोडे जप पुन्हा:  शहाणपण थोडे जप पुन्हा  शब्द आहेत अमुल्य वेडे जपून वापर त्याचा कर पुन्हा  शब्द असे दुधारी तलवार सये निर्मळ मनाचा काय गुन्हा....!...

जिल्हा परिषद उच्च प्राथमिक शाळा जांभरून नावजी येथे संविधानदिन विविध उपक्रम घेऊन साजरी...

 जिल्हा परिषद वरिष्ठ प्राथमिक शाळा जामरुन नावजे येथे प्रभात फेरी काढू संविधानाची प्रस्ताविका म्हणण्यात आले त्यानंतर संविधानावर आधारित संविधान गीत विद्यार्थ्यांनी सादर केले त्याचबरोबर संविधान चित्रकला स्पर्धा आणि उद्देशिका लेखन स्पर्ध घेण्यात आली. संविधान दिन मोठ्य उत्साहात साजरा करण्यात आला.२६ नोव्हेंबर संविधान दिन उत्साहात साजरा करण्यात आला.

*सेवानिवृत्तीनंतरही ज्ञानदान करणारी मनाने चिरतरूण असणारी शिक्षिका -चंदा वानखेडे*

 *सेवानिवृत्तीनंतरही ज्ञानदान करणारी मनाने चिरतरूण असणारी शिक्षिका -चंदा वानखेडे*

आजच्या धावत्या युगात आपण पहातो मला वेळ नाही,मला खूप कामं आहे,मला आता काम होत नाही, मला सुट्टी पाहिजे होती,या कामातून स्वतः साठी वेळच मिळत नाही,नोकरी करून कंटाळा आला आहे,आता मला वयानुसार कामं होत नाही,सेवानिवृतृत झाल्यावर देवदेव करायचं,आता काय सेवा संपली हरिनाम करायचं,सेवा संपली आता सुखाचा संसार करूया,नोकरीवर असल्याने कुटुंबाला वेळच देता आला नाही. अशी एक नाही तर हजार कारणं पुढं करणारी लोकं आपण पहातो.पण या सगळ्या निगेटिव्ह विचारांना थारा न देणारी अशीच एक ध्येयवेडी शिक्षिका आहेत त्या म्हणजे सौ.चंदा वानखेडे मॅडम.चला आज पाहूया त्यांची पॉझिटिव्ह एनर्जी, पॉझिटिव्ह विचार त्यांच्या कार्याची ओळख.

     सौ चंदा वानखेडे मॅडम या सेवेमध्ये शिक्षिका म्हणून 1990  साली लागल्या.सेवानिवृत्तीवेळी मॅडम अटल बिहारी वाजपेयी आंतरराष्ट्रीय शाळा साखरा येथे कार्यरत होत्या.३१ जुलै २०२५ मध्ये त्या सेवावृत्त झाल्या.सतत हसरा चेहरा, चेहरा पाहिल्यावर अजूनही वाटत नाही की त्या सेवानिवृत्त झाल्या असतील इतकी चकाकी. नाहीतर काही लोकं सतत उदासीन असतात.सेवा निवृत्तीनंतरही गोरगरिबांच्या लेकरांना उदात्त हेतूने शिकवणाऱी मंडळी शोधणं म्हणजे हातात कंदील घेऊन सुई शोधल्यासारखं आहे.अशी ध्येयवेडी मनाने चिरतरूण असणारी शिक्षिका -चंदा वानखेडे मॅडम यांनी सेवानिवृत्त होत असताना त्यांच्याकडे जो वर्ग तोच वर्ग कन्टीन्यू करत आजही सेवासंमाप्तिनंतर अविरत सेवा देत आहेत.त्यांचं जेवढं कौतुक करावं तेवढं कमीच आहे.

        मी माननिय शिक्षणाधिकारी ससाणे साहेबांच्या कार्यशाळेमध्ये सहज मॅडमला भेटले आणि सहजच विचारले की 'अरे मॅडम तुम्ही तर रिटायर्ड झाल्या ना.मग तुम्ही इथं कसं काय? मॅडमनी हसून उत्तर दिलं मला घरी करमत नव्हतं म्हणून मी पुन्हा शाळेत जायला लागले.आजच्या काळात एक मिनिटही दुसऱ्याला न देणारी लोकं आहेत.विचारपूस, चौकशी तर सोडाच पण वाशिम जिल्ह्यातली मला आवडलेली एक गोष्ट आहे ती म्हणजे अधिका-यापासून ते शिक्षकांपर्यंत सर्वजण महिला शिक्षिकेचा खूप आदर करतात.( काही अपवाद वगळता) सौ चंदा वानखेडे मॅडमचा करारी बाणा म्हणा किंवा कार्याप्रती असलेली निष्ठा ही लक्षात येते.अशा शिक्षिकेला सर्व्हिसमध्ये खूप हसतमजेत आनंदाने कार्य करताना मी बघितलंय जेंव्हा मला समजलं की मॅडमने सेवानिवृत्ती नंतरही शाळा सुरूच ठेवली तेंव्हा खरंच मॅडम बद्दल खूप अभिमान वाटला.

     चंदा वानखेडे मॅडमकडून ही गोष्ट खरंच खूप शिकण्यासारखी आहे.नोकरी तर सर्वजणच करतात पण काहीजण सेवाव्रत साफल्यम म्हणल्यासारखे सेवेला जेंव्हा व्रत समजतात तेंव्हा खरच मला नाही वाटत की यानंतर कोणते व्रत करण्याची गरज आहे.आजच्या काळात मी अशीही मंडळी पाहिलीय जी सेवेत असतानाच साईड बिझनेस त्यांचे सुरू आहेत. हे बोलून मला कुणाच्या भावना दुखवायच्या नाहीत परंतु ही वस्तुस्थिती आहे.आणि आजच्या वस्तुस्थितीवर सहसा कुणी भाष्य करायला तयार होत नाही. का? तर संबंध खराब होतील.पण चांगले कार्य करणाऱ्या लोकांना तरी कुणी चांगलं म्हणत नाही.सेवा निवृत्ती नंतर जर एखादी महिला सेवा व्रत करत असेल कुठलीही आर्थिक मोबदला न घेता घरची सर्व कामं या वयात आटोपून जर पुन्हा नव्याने शाळेत ज्ञानदान करत असेल तर ती खरी सावित्रीची लेक आहे.अशा लेकीचं कौतुक करण्यासाठी हा लेखनप्रपंच.

      चंदा वानखेडे मॅडमच्या या निर्णयाला पाठबळ देणारे त्यांचे पती खरोखर त्यांचे मनापासून कौतुक करायला हवे.आणखी एखादा पती म्हणला असता बसं झालं मॅडम आता घरादारांकडे बघा...स्त्रीच्या पाठीशी खंबीरपणे साथ देणारी माणसं जिथे असतात तिथे प्रगती झाल्याशिवाय राहत नाही.चंदा वानखेडे मॅडम म्हणजे एक हरहुन्नरी व्यक्तिमत्व आहे. नोकरीला लागल्यानंतर मॅडमनी बी.ए.पूर्ण केलं,कुटुबाची जबाबदारी पार पाडत, नवनवीन अन्नपदार्थ बनवण्यापासून ते संगीत, गायन,वाचन, रांगोळी अशा अनेक कला जपत आता जे घरी बसून आराम करण्याच्या वेळेत मोफत सेवा म्हणण्यापेक्षा ज्ञानदान करत आहेत.अशा या सावित्रीच्या लेकीचं मनापासून कौतुक व आभार.मॅडमच्या विचारांना सलाम करते आणि थांबते.त्यांना पुढील वाटचालीसाठी भरभरून शुभेच्छा.अशीच उर्जा ,निरोगी आयुष्य मॅडमला लाभो हीच आई जगदंबे चरणी प्रार्थना.

लेखिका

कु.मिनाक्षी पांडुरंग नागराळे

जिल्हा परिषद उच्च प्राथमिक शाळा

जांभरूण नावजी

पंचायत समिती -वाशिम